Wat mij misschien nog wel het meest raakt, is hoe 'normaal' het is geworden om jezelf kwijt te raken. Drukte, vermoeidheid, stress, burn-outs, depressies en relatieproblemen lijken de normaalste zaak van de wereld te zijn, maar het is niet normaal en we doen alsof het erbij hoort.
En dat is confronterend en pijnlijk, vooral in welvarende landen als Nederland en België, waar het welzijn van de mens overduidelijk niet op nummer #1 staat. Mede door de prestatiedruk, tijdsdruk, financiële druk en sociale druk die mensen voelen en ervaren, zijn er alsmaar meer:
- Mentale problemen
- Emotionele problemen
- Financiële problemen
- Relatieproblemen
Alles 'moet' vandaag de dag sneller, beter, mooier, groter en efficiënter, maar tegen welke prijs? De mentale en emotionele gezondheid van mensen wordt massaal opgeofferd voor een leven dat er van buiten 'maatschappelijk succesvol' uitziet, maar diep vanbinnen vaak leeg voelt.
Dat is niet gek, want je voelt je:
- Onveilig
- Onzeker
- Onrustig
- Ongezond
- Ongelukkig
En misschien is daarom dit wel hét moment waarop je jezelf eerlijke zingeving- en levensvragen mag stellen, want:
👉 Is dit hoe je je wil voelen in je leven?
👉 Is dit waar je het allemaal voor doet?
👉 Is dit het leven waar je écht naar verlangt?
Zonder zelfreflectie blijf je anders misschien wel te lang doorgaan, presteren en aanpassen ten koste van jezelf, terwijl je diep vanbinnen voelt dat het niet meer klopt.
Vandaar een reminder: je leeft om te leven, niet om te overleven!